Clubkampioenschap.

Clubkampioenschap.

Welke wielen zal ik………..

En op zondag…..

Het lijkt een mooie, rustige dag te worden
De hele wereld slaapt uit en er is geen kip op de weg.
Helder weer, schone wegen en een zacht briesje voor in de rug.
Vandaag is de ideale dag om de Clubkampioenschappen van de Wildt rijden.

Met de opgepimpte CERVELO S1 met SRAM S80 wielen, startklaar bereidt Wiel zich voor met een goed ontbijt.
Een laatste aai over de poezenbol van Pluis en een vluchtige kus in de nek van Ans bestijgt Wiel zijn aluminium ros en ontwijkt behendig zijn bijna dove, slechtziende en stramme hond Bobbie…. Gelukkig ontkomen aan een valpartij.
De voortekenen zijn goed!

Waar de hele wereld slaapt; in Ulft is het onrustig en druk.
De voorbereidingen voor het kampioenschap zijn in volle gang.
De eind/startstreep van deze belangrijke wielerwedstrijd van het jaar liggen getrokken op de weg.
Het startpunt, de tent, ingericht voor een snelle start en zelfgetapt biertje en straks de BBQ.
Geavanceerde apparatuur voor een nauwkeurige meting ligt onder handbereik.
Zenuwachtig fladderende papieren, vol gekladderd met namen en starttijden gaan rond in klamme handen….
En dan de nerveus tikkende klok hangt duidelijk zichtbaar, de zweetproducerende klieren opzwepend tot ongekende hoogten….

De terugkeer van 2 renners die een laatste inspectie over het parcours hebben gereden verhoogt de opwinding; hun racebrikjes zitten onder de modder en dat voorspelt weinig goeds.
Tips en goede adviezen worden uitgewisseld.

Dan bereikt de spanning een hoogtepunt; de klok geeft aan om in de starblokken te gaan.
Een enkeling klampt zich nog wanhopig vast aan de biertap, waarschijnlijk hun laatste redding van vandaag…

Half tien.
De altijd galante de Wildt laat de enige vrouwelijke deelnemer als 1e starten.
Zonder diskwalificaties vertrekt dan om de minuut een renner.
Om half 11 vertrekt de laatste en komt de 1e alweer in zicht.

Wiel blijft als altijd tot het laatst rustig.
Geconcentreerd.
Gecontroleerd draaien zijn ongeschoren benen de blinkende wielen aan en zijn vaardige handen sturen het fietsje nauwkeurig door de bochten…
Als dat geen goede tijd oplevert!
Twijfel knaagt; de clubgenoten zijn geduchte rijders die weten wat ze doen,
Tenminste, de meesten die hun kop en benen erbij kunnen houden…

Tot in de middag zal het duren eer de uitslag bekent zal zijn. En de renners keren huiswaarts voor een verfrissende douche.

Zo ook Wiel.
Thuisgekomen wordt hij verwelkomt door een enthousiast blaffende hond die nog wat van de spanning in Wiel bemerkt en de pluizige poes Pluis draait liefkozend tussen Wiels modderige benen, op deze manier bijdragend aan ontspanning.

Wiel is niet zeker van zijn zaak.
Hij weet dat hij een regelmatige fietser is en gedisciplineerd te werk gaat, maar toch… die twijfel…
Pluis weet Wiel op zijn gemak te stellen en begeleidt hem naar de douche.

Opgefrist en met goede zin (ook in een biertje) arriveert Wiel rond 14.00 uur, begeleidt door Ans, bij de fietsclub.
Het is een gezellige drukte.
De laatste hoop, de biertap gecompleteerd met flessen wijn, wordt druk bezocht om het restant van de nog aanwezige adrenaline van de verreden wedstrijd uit de bloedbaan te spoelen.
Dan treedt Marco naar voren met de uitslagen van de spannendste wedstrijd van het jaar.