Atb-en in Bad-Munstereiffel

Atb-en in Bad-Munstereiffel

Atb-en in Bad Munstereiffel

Na het clubweekend zijn Ruud en Robert een weekend gaan “biken” in hetzelfde
gebied; zogezegd in de “achtertuin”. Persoonlijk blijft dit de beste mogelijkheid om een land(-schap) te verkennen. Wederom door/langs enkele bekende plaatsen gekomen met soms typische namen: Winnen – Scheuren – Schuld en ook Kralingen, Acht, Soest, meppen en Wetten. Je vraagt je dan af: hoever konden de mensen met één taal terecht voordat de nationale talen ’t Nederduits en ’t Nedervlaams hebben verdrongen?
De eerste dag hebben we de vaste routes 1 t/m 4 genomen, waarbij het weer aangenaam is, ± 23° C., veel afwisselend rijden door weilanden, bossen en van licht tot matig klimwerk, waarbij ’t startpunt en eindpunt vanuit ’t centrum van Bad Munstereiffel plaats vindt, afgelegde afstand zo’n 50km.
De tweede dag hebben we gekozen voor de route nr. 10, aangeduid als een stevige tocht. Het weer is minder; een miezer-regen valt. Na een stevig begin: de welbekende klim naar de jeugdherberg (1,5km zeer steile slechte weg), werd de tocht vervolgd naar een hoogte van ong. 550m. Het weer wordt beter en bij de tweede ontmoeting met een kapelletje hebben we een kaarsje aangestoken voor de heilige St. Antoine (en een beetje voor ons zelf). We werden langs stille wegen geleid, waarbij ’t af en toe stevig fietsen is; stijgingspercentages tot 24%! En twee “downhills”, niet zolang weliswaar, maar de nodige stuurkunst is wel nodig! Deze tocht bracht ook nog een zekere verrassing: een wandelaar op vier benen/poten. Een koe buiten zijn weiland beland! Ruud kon passeren, maar ik kan er niet langs. Het heeft even geduurd, voordat ’t dier de andere kant opging. Dit alles wordt niet gewaardeerd door de andere koeien, die luid loeiend hun bezorgdheid en ongenoegen lieten blijken!
Ook deze tocht brengt ons langs de grote radiotelescoop van Effelsberg, maar nu gaan we onderlangs en dat geeft een heel andere kijk op dit bouwwerk. Dan is het toch héél groot, maar wat een schitterende constructie.
Het wordt tijd om te eten, dus op zoek naar een gelegenheid om aan deze wens te voldoen. We vinden het Hotel “Eiffelstube” in Kirchsahn-Binzenbach; in één woord: klasse! Door het ontbreken van enkele juiste aanwijzingen hebben we tijd verloren en is de tocht ingekort tot zo’n 60km. Op het welbekende terrasje met de draaistoelen hebben we ’t afgesloten met een kleine “Weisse”.
Met dank aan Ruud, Robert Vroegop